Pierwsza wizyta u psychologa dziecięcego – jak wygląda i jak się przygotować?

Lęk przed nieznanym
Dla wielu rodziców decyzja o konsultacji psychologicznej to dowód troski, ale też źródło obaw. Dorośli zadają sobie pytania: czy to już czas na konsultację? Czy jesteśmy w stanie sami zadbać o dobrostan dziecka? Czy to nie są jakieś wymysły?

Jak przebiega spotkanie?

Rozmowa z rodzicem. Psycholog podczas konsultacji z rodzicami lub opiekunami chce poznać powód zgłoszenia się po pomoc. W tym celu zadaje szereg pytań dotyczących zarówno rozwoju emocjonalnego, społecznego, czy fizycznego dziecka, jak i jego relacji rodzinnych, rówieśniczych, czy umiejętności radzenia sobie z kryzysami.
Spotkanie z dzieckiem. W zależności od wieku dziecka, konsultacja odbywa się z udziałem rodzica, lub bez niego, jeśli dziecko jest już starsze. Pierwsze spotkanie opiera się przede wszystkim na wzajemnym poznaniu i zbudowaniu bezpiecznej relacji opartej na wzajemnym zaufaniu i szacunku. Najczęściej w atmosferze zabawy, poprzez rysunek, gry, rozmowę. Dzieci czują się swobodniej, gdy mogą działać, a nie tylko odpowiadać na pytania.
Podsumowanie. Rodzic otrzymuje informację zwrotną – co udało się zauważyć, jakie są dalsze możliwości wsparcia. Psychologa obowiązuje tajemnica zawodowa (o tym kilka słów później), ale po konsultacjach może wskazać obszary do pomocy i wsparcia, a także mocne strony dziecka i czynniki ochronne dające dziecku możliwości radzenia sobie z pojawiającymi się trudnościami.

Jak przygotować dziecko?
Powiedz prawdę prostymi słowami: „Pójdziemy do pani, która rozmawia z dziećmi i rodzicami, pomaga w trudnych sytuacjach. Będziesz mógł coś narysować, pograć albo porozmawiać”.
Unikaj stwierdzeń typu: „Pani cię nauczy, jak się zachowywać” – to wzmacnia lęk i poczucie, że dziecko „coś robi źle”.
Daj dziecku poczucie sprawczości – może wybrać np. ulubioną zabawkę, którą zabierze ze sobą.

Jak przygotować siebie?
-Zanotuj najważniejsze obserwacje: kiedy pojawiają się trudności, jak długo trwają, co je nasila, co pomaga.
-Zastanów się, czego oczekujesz – czy chodzi o diagnozę, wskazówki wychowawcze, czy może regularne zajęcia.

Pierwsza wizyta to początek drogi, a nie egzamin. Warto patrzeć na nią jak na rozmowę z przewodnikiem, który pomoże odnaleźć najlepsze rozwiązania dla Twojej rodziny.

Przewijanie do góry